در حالی که اغلب هواداران فوتبال در اروپا منتظر آغاز فصل جدید هستند، یکی از پدیدههای امسال در سوئد، باشگاه کوچک اما جاهطلب مجلبی است. تیمی که از شهرکی با جمعیتی کمتر از هزار نفر آمده و اکنون صدرنشین لیگ برتر سوئد است. این موفقیت نه با تکیه بر بودجههای کلان، بلکه حاصل رویکردی متفاوت به فوتبال و مدیریت اقتصادی مثالزدنی است.
گذشتهای همراه با چالش و امید
مجلبی در سال ۱۹۳۹ با ادغام دو تیم محلی تأسیس شد و بخش بزرگی از این ۸۶ سال را دور از سطح اول فوتبال سوئد گذرانده است. پسزمینه اقتصادی شهر عمدتاً مبتنی بر ماهیگیری و کشاورزی است و مردمش به سختکوشی شهرت دارند. با این حال، هواداران در ورزشگاه جمعوجور آن، "استراندوالن"، هر هفته حضور پررنگی دارند؛ به طوری که میانگین تماشاگران چهار برابر جمعیت خود شهر است.
معجزه کادر فنی نوگرا
نقطه عطف موفقیتهای اخیر به آغاز همکاری با دستیار نروژی، کارل ماریوس آکسم برمیگردد؛ کسی که تحصیلات عالی در حوزه درک بصری در فوتبال نخبه دارد. او با ورود روشهای نوین در تمرینات، روی مهارت «اسکن» (حرکات سر برای ارزیابی اطراف پیش از دریافت توپ) تمرکز کرد تا بازیکنان را از نظر ذهنی و تکنیکی بهبود بخشد. این تحولات باعث شد تیمی که تا پیش از این بر ارسال و بازی دفاعی متکی بود، تبدیل به یک تیم هجومی با مالکیت بالا شود.
از خطر ورشکستگی تا صدرنشینی
در سال ۲۰۱۶ مجلبی تا لبه سقوط و نابودی پیش رفته بود اما با حفظ دسته و اصلاح ساختار مالی تحت مدیریت رئیس باشگاه، مگنوس امئوس، نجات پیدا کرد. باشگاه با فروش هدفمند بازیکنان جوان و کاستن هزینهها، سال به سال قویتر شده است؛ امروزه گردش مالی آن از منفی به بیش از دو میلیون پوند رسیده است.
همبستگی اجتماعی و فرهنگ متفاوت
فرهنگ هواداری در مجلبی، صمیمی و خانوادهمحور است. بیشتر بازیکنان در یک ساختمان زندگی میکنند و ارتباط نزدیکی با جامعه دارند. انجمن هواداران باشگاه، حالا صدها عضو دارد و تأکید جدی بر مبارزه با نژادپرستی و تبعیض جنسیتی داشته است.
بازیکنان مجلبی هیچگاه مدت زیادی در باشگاه نمیمانند اگر پیشنهاد خروج دهند اما تا زمانی که باقی بمانند از کیفیت آموزش و حضور در یک جمع متحد و برتر، سود میبرند.
الهامبخش تیمهای کوچک ایرانی
داستان مجلبی ثابت میکند حتی تیمهای کوچک با منابع محدود هم میتوانند با مدیریت خوب، تکیه بر استعدادهای جوان و استفاده از علم روز به موفقیتهای بزرگ دست پیدا کنند. این مسیر نمونه خوبی برای باشگاههای کوچک و استانهای ایران است؛ جایی که اتحاد، برنامهریزی و کار علمی میتواند آنها را به جایگاههای عالی برساند.
با هر نتیجهای که در پایان فصل حاصل شود، مسلماً مجلبی نشان داده که فوتبال چیزی فراتر از تنها یک ورزش است و میتواند عامل رشد، همبستگی و غرور برای یک منطقه باشد.
ارسال دیدگاه