چهار راهکار برای مقابله با توقفهای تاکتیکی دروازهبان در فوتبال
این روزها توقفهای تاکتیکی توسط دروازهبانها تبدیل به یکی از دردسرهای رایج فوتبال شدهاند؛ بازیکنان عمدتاً با نشستن روی زمین و درخواست درمان، اجازهٔ توقف کوتاه میدهند تا مربیان تیم بتوانند وقت بگیرند، روحیه تیم را جمع کنند و یا روند تیم مقابل را مختل نمایند.
در لیگهای ایران نیز، حتماً دیدهایم که اغلب بازیکنان یا دروازهبانها بعد از گلی حساس، برای توقف بازی به بهانه مصدومیت دست به این تاکتیکها میزنند. حالا IFAB (هیئت بینالمللی قوانین فوتبال) چند راهکار جهت کاهش این مشکل را پیشنهاد داده است.
۱. اجبار خروج یک بازیکن برای یک دقیقه
هرگاه دروازهبان درخواست درمان کند، یکی از بازیکنان همتیمی (مثلاً کاپیتان یا بازیکنی به انتخاب سرمربی) مجبور است به مدت یک دقیقه میدان را ترک کند. این کار باعث میشود مربیان برای استفاده تاکتیکی از این توقفها، احتیاط بیشتری به خرج دهند.
۲. افزایش زمان خروج بازیکن به دو دقیقه
در این روش، همچنان یک بازیکن غیر از دروازهبان باید به مدت دو دقیقه از زمین خارج شود؛ تا خطر بازی ۱۰ نفره (حتی کوتاه) تیمها را از این تاکتیک منصرف کند.
۳. ممنوعیت نزدیک شدن بازیکنان به منطقه فنی
مانند سیاست اجراشده در لیگ حرفهای زنان آمریکا (NWSL)، در هنگام توقف به خاطر درمان دروازهبان، بازیکنان اجازه نزدیک شدن به نیمکت مربیان را ندارند و باید در محدوده خود بمانند. این کار فرصت مشورت تیمی یا تیم تاکینگ را از مربیان میگیرد.
۴. مدل ترکیبی (هیبریدی)
ترکیب دو روش: بازیکنان به نیمکت و منطقه فنی نزدیک نمیشوند و همزمان یک بازیکن به مدت یک دقیقه زمین را ترک میکند. این راهکار به طور کامل هم از انتقال دستور مربی به بازیکنان جلوگیری میکند، هم ریسک کم شدن تعداد بازیکنان برای تیم متخطی را بالا میبرد.
جمعبندی
این راهکارها ممکن است در آینده به صورت آزمایشی در لیگهای اروپا، آسیا و حتی فوتبال ایران اجرا شود تا فوتبال از توقفهای کاذب پاکتر و جذابتر شود. نظر شما درباره اجرا شدن این راهکارها در لیگ برتر ایران چیست؟
ارسال دیدگاه