اردوهای پیشفصل فوتبال در کوهستانها، یا همان «ریترو» به زبان ایتالیایی، سالهاست جزو فرهنگ جاافتاده باشگاههای سری A ایتالیا به شمار میرود. در این سنت، تیمها برای چند هفته راهی ارتفاعات شمال ایتالیا و محیطهای سرسبز و نسبتاً خنک کوهستانی میشوند تا ضمن دوری از گرمای طاقت فرسای تابستان شهرها، بازیکنان را از نظر بدنی و روحی برای فصل جدید آماده کنند.
جاش دویلگ مدافع اسکاتلندی سابق هلاس ورونا و حالا ساسولو، بار اول خود را بدون دانستن زبان ایتالیایی و بلافاصله پس از امضای قرارداد، در هوای رقیق آلپ با تمرینات طاقتفرسایی مواجه دید: "انتظار داشتم آرامآرام وارد جمع شوم اما بعد از فقط دو ساعت، مستقیماً به کمپ کوهستان منتقل شدم! چند روز اول ترسناک بود اما خیلی زود از فضا و حس همدلی تیم لذت بردم."
این کمپها نه فقط بُعد بدنسازی دارند، بلکه فرصتی هستند تا بازیکنان تازه وارد با گروه سازگار شوند. در عین حال باشگاههایی مثل ناپولی امسال حتی دو بار اردو رفتند تا ضمن آمادهسازی بیشتر، فرصتی ویژه برای تعامل با هواداران خود زمینهسازی کنند. طرفداران با خانواده به تماشای تمرینات میآیند و باشگاه برنامههای سرگرمی، رویدادهای شبانه و سشنهای پرسشوپاسخ تدارک میبیند.
مارکو اوتولینی، مدیر ورزشی جنوا، میگوید: "هر بازیکنی در ایتالیا با این سنت بزرگ شده است. شاید دلیلش تعداد کوهستانهای بیشتر در ایتالیا نسبت به برخی کشورها باشد." حتی برخی باشگاهها راهی اتریش یا اسلوونی میشوند تا از طبیعت و آرامش حداکثری بهرهمند شوند.
تغییر رویکرد اردوها نیز مشهود است. برخلاف گذشته که کل کمپ فقط به دویدن و آمادهسازی بدنی میگذشت، امروزه تمرینات تاکتیکی، بازی با توپ، استفاده از تکنولوژیهای آنالیز عملکرد و حتی اختصاص وقت استراحت یا فعالیتهای گروهی (مثلاً قایقرانی یا رفتینگ کوهستانی) رایج شده است. کنترل خواب و تغذیه و حفظ نشاط روحی به اندازه پیشرفت آمادگی جسمی اهمیت یافته است. همچنین بازیکنان میتوانند با خانوادههایشان دیدار کنند؛ مسئلهای که در اردوهای سنتی کمتر رخ میداد.
از منظر اقتصادی نیز کمپهای کوهستانی برای مناطق میزبان حکم فرصتی طلایی دارند. حضور هزاران طرفدار، رونق هتلها، رستورانها و گردشگری منطقه را به دنبال دارد. به گفته برخی کارشناسان، گاهی خود مناطق میزبان برای جذب باشگاههای بزرگ امتیازاتی جذاب ارائه میکنند؛ چرا که تبلیغات و درآمد ناشی از حضور این تیمها برایشان ارزشمند است.
با وجود جذابیت تورهای جهانی و درآمدزایی بالا برای باشگاهها، بسیاری از مربیان و بازیکنان قدیمی معتقدند کمپهای کوهستانی، هم از نظر کاری و هم روانی برای بازیکنان بهتر است. تورها هرچند پرسود هستند اما خستگی مضاعف، به ویژه پس از یک فصل طولانی، به همراه دارند و کمتر فرصتی برای شکلگیری همدلی و آرامش تیمی میدهند.
به همین دلیل، سنت اردوهای کوهستانی همچنان به عنوان بخشی جداییناپذیر از پیشفصل فوتبال ایتالیا باقی مانده است؛ تلفیق سنت، علم روز و توجه به روحیه تیم، الگویی الهامبخش حتی برای دیگر سبکهای آمادهسازی قبل از آغاز لیگ محسوب میشود.
ارسال دیدگاه