در دیدار شمال لندن، میکل آرتتا بالاخره توانست پتانسیل کامل ویکتور گیوکرش را در خط حمله آرسنال آزاد کند. پیش از این، گیوکرش غالباً خارج از جریان بازی قرار میگرفت و آرسنال نتوانسته بود از قدرت و مهارتهای تمامکنندگی او به خوبی بهره ببرد.
آرتتا با تغییراتی در ساختار حمله تیم، این بار گیوکرش را بیشتر درگیر بازی و در موقعیتهای گلزنی قرار داد. حرکات بدون توپ او باعث باز شدن فضای لازم برای سایر هافبکها شد و همین امر دفاع تاتنهام را آشفته کرد. بر خلاف بازیهای قبل که گیوکرش مجبور به آمدن به عقب برای دریافت توپ بود، در این مسابقه بیشتر در محوطه جریمه پرسه میزد و شانسهای خوبی برای گلزنی خلق کرد.
این نتیجه نشان میدهد اگر آرسنال سبک بازی خود را بر اساس ویژگیهای مهاجم سوئدی تنظیم کند، میتواند تهدید جدیتر و هجومیتری در خط حمله باشد. به نظر میرسد بیان بازیکنان و تغییر تاکتیک آرتتا، نقطه عطفی برای عملکرد بهتر گیوکرش و آرسنال باشد.
Insert Comment