بر اساس اسناد داخلی منتشرشده از سوی فیفا، طرح خصوصیسازی بخشی از جام جهانی که با هدف افزایش درآمد و جذب سرمایهگذار خصوصی طراحی شده بود، با واکنش منفی و بحرانهای گوناگونی روبرو گردید.
۱. ادعای کمبود درآمد فوتبال
فیفا در ارائه خود تاکید داشت که درآمد فوتبال در مقایسه با لیگهای مطرحی مانند NFL آمریکا کافی نیست، اما این مقایسهها اغلب گمراهکننده و فاقد دقت لازم است، چرا که جام جهانی هر چهار سال یکبار برگزار میشود و شکل درآمدزایی فوتبال نسبت به لیگهای آمریکایی متفاوت است.
۲. قیمتگذاری نجومی بلیتها
در قالب طرح موسوم به «Fifa Forward Enterprise»، بحثهای زیادی درباره قیمتگذاری پویا و افزایش بیسابقه قیمت بلیتها و حق پخش مسابقات مطرح شد. این روند با انتقاد علاقهمندان فوتبال و ترس از تبدیلشدن جام جهانی به رویدادی با دسترسی محدود روبرو گردید.
۳. ابهام در میزان پرداختی سالانه
طرح پیشنهادی شامل جذب ۴.۲ میلیارد دلار سرمایه اولیه بود، اما توضیح شفافی درباره نحوه بازگشت سرمایه یا میزان پرداخت سالانه به فیفا وجود نداشت. بخش عمده سرمایه صرف پرداخت به اعضای رایدهنده شده و دغدغههای زیادی برای آینده مالی فیفا ایجاد کرد.
۴. حضور سرمایهگذاران بحثبرانگیز
شرکت Thrive Eternal به مدیریت جاشوآ کوشنر به عنوان سرمایهگذار اصلی معرفی شده بود. ورود سرمایهگذاران مرتبط با تکنولوژی، هوش مصنوعی و همچنین ارتباطات خانوادگی سیاسی، پرسشهایی جدی درباره شفافیت، آینده رقابتی و هدفگذاری بلندمدت طرح بهوجود آورد.
در نهایت، ساختار مبهم و ریسک بالای تجاریسازی بیش از حد جام جهانی، فشار بر روی قیمتها و احتمال تکرار تجربه جام جهانی ۲۰۲۶ موجب عقبنشینی اعضا و فروپاشی این طرح شد.
Insert Comment