ترنت الکساندر-آرنولد در هنگام بازی برای لیورپول همواره پیراهن شماره ۶۶ را به تن داشت؛ اما پس از انتقال به رئال مادرید و با وجود تمایلش، مجاز به انتخاب این شماره نشد. دلیل آن، قوانین لالیگا اسپانیاست که برای تیمهای لیگ برتر این کشور اجرا میشود.
طبق قوانین لالیگا، هر تیم باید یک فهرست ۲۵ نفره موسوم به «اسکواد A» در آغاز هر فصل اعلام کند. بازیکنان این فهرست تنها میتوانند شمارههایی از ۱ تا ۲۵ را به عنوان شماره پیراهن انتخاب کنند. این قانون برای نظمدهی و شفافیت بیشتر در ثبت بازیکنان اجرایی میشود؛ همچنین شمارههای ۱، ۱۳ و ۲۵ ویژه دروازهبانهاست.
بنابراین بازیکنانی که در فهرست بزرگسالان (A) هستند، مجاز به انتخاب شماره بالاتر از ۲۵ مثل شماره ۶۶ نیستند. شمارههای بالاتر را معمولاً به بازیکنان جوان و آکادمی که ممکن است به صورت موقت به تیم اصلی اضافه شوند، اختصاص میدهند. بنابراین زمانی که آرنولد به رئال مادرید پیوست، او تنها میتوانست از میان شمارههای آزادِ ۱ تا ۲۵ انتخاب کند که در آن زمان، فقط شماره ۱۲ و ۱۸ آزاد بود.
این موضوع برای بسیاری از ایرانیها جالب است؛ چرا که در لیگ برتر ایران یا لیگهایی مانند لیگ برتر انگلیس یا سری A ایتالیا، بازیکنان اجازه دارند هر شمارهای از ۱ تا ۹۹ را انتخاب کنند و محدودیتی مثل لالیگا وجود ندارد. اما در اسپانیا و نیز بوندسلیگای آلمان، چنین مقرراتی رایج است تا هویت تیمها و شناسایی بازیکنان شفافتر باشد.
در نهایت، آرنولد شماره ۱۲ را انتخاب کرد — شمارهای که پیشتر بازیکنان شاخصی مثل مارسلو بر تن داشتند. این محدودیت شاید برای هواداران فوتبال اروپا غیرمنتظره باشد، اما به شفافیت و ساختار حرفهای لالیگا کمک میکند.
Insert Comment