اندی رابرتسون، مدافع سرشناس لیورپول و کاپیتان تیم ملی اسکاتلند، پس از سالها درخشیدن با پیراهن قرمزها، حالا در آستانه یک تصمیم مهم قرار گرفته است. با توجه به تمایل لیورپول برای جذب میلیوش کرکز از بورنموث و قرار گرفتن او به عنوان گزینه اصلی دفاع چپ، آینده رابرتسون برای اولین بار بعد از هشت سال در آنفیلد مبهم شده است.
باشگاه اتلتیکومادرید اسپانیا علاقهمند به جذب این بازیکن باتجربه است. تیم سیمئونه که همیشه به دنبال تقویت ساختار دفاعی خود بوده، رابرتسون را به عنوان هدف اصلی سمت چپ خط دفاع انتخاب کرده است. در شرایطی که قرارداد رابرتسون تا یک سال دیگر اعتبار دارد و خودش نیز هنوز علاقهمند به ماندن و جنگیدن برای جایگاهش است، حالا بحث جدی درباره ترک احتمالی او از لیورپول مطرح شده است.
چرا ماندن در لیورپول جذاب است؟
رابرتسون طی این سالها مصداق بازیکنی وفادار و موفق بوده است. او همه افتخارات ممکن را با لیورپول کسب کرده و هنوز هم جایگاه بالایی بین هواداران و کادر فنی دارد. با اینکه سن او به ۳۱ رسیده اما همچنان توان بدنی و انگیزه کافی برای رقابت در سطح بالای فوتبال را نشان میدهد. حضور خانواده و زندگی ریشهدارش در لیورپول نیز یک امتیاز مهم محسوب میشود.
آیا انتقال به لالیگا شروع فصل جدیدی است؟
از جنبه حرفهای، انتقال به اتلتیکومادرید میتواند هم تجربهای جدید برای رابرتسون باشد و هم شاید فرصت بیشتری برای حضور ثابت در ترکیب اصلی به او بدهد. سرعت و استایل متفاوت فوتبال اسپانیا نیز میتواند به او کمک کند تا بیشتر از فشار همیشگی لیگ برتر راحت شود و چند سال دیگر نیز در سطح بالا بدرخشد. نمونه موفق بازیکنانی که از جزیره به سریآ یا لالیگا رفتهاند، میتواند برای رابرتسون الهامبخش باشد.
نگاه هواداران و تاثیر تصمیم
در ایران، نگاه هواداران فوتبال به بازیکنانی که بیشترین قلههای موفقیت را در باشگاههای بزرگ تجربه کردند، همیشه با احترام و قدردانی همراه است. با این حال، بسیاری معتقدند بهتر است بازیکن تا زمانی که قدرت رقابت بالایی دارد، در تیمش بماند؛ اما اگر جایگاه ثابت او به خطر بیفتد، رفتن به یک لیگ جدید و تجربه فضای فوتبالی متفاوت، نه تنها ضرر ندارد بلکه افتخارآفرینی دوباره خواهد بود.
در مجموع، ماندن رابرتسون در لیورپول نشانه تعصب و وفاداری است، اما انتقال به اتلتیکو میتواند شروع فصل جدید و پراحساس دیگری از زندگی حرفهای او باشد؛ تصمیم نهایی رابرتسون، هر چه که باشد، احتمالا از سوی هواداران فوتبال ایران همچنان مورد احترام خواهد بود.
ارسال دیدگاه