آنخل گومز، بازیکن سابق آکادمی منچستر یونایتد، پس از ترک این باشگاه و مهاجرت به فوتبال فرانسه، تجربه شخصی خود از سالهای حضور در یونایتد و فشارهای حاکم بر بازیکنان جوان این تیم را بازگو کرده است. تأکیدی که بر ارزشها، تاریخچه و بزرگان باشگاه از همان آغاز ورود نوجوانان به آکادمی وجود داشت، باعث میشد هر بازیکنی سنگینی پیراهن یونایتد را حس کند.
گومز که به عنوان یکی از امیدهای فوتبال انگلستان شناخته میشد، با ۱۶ سال و ۲۶۳ روز سن، جوانترین بازیکن این تیم از زمان دانکن ادواردز شد که برای تیم بزرگسالان به میدان رفت. با این حال، او تأکید دارد که موفقیت یا ناکامی بازیکنان در یونایتد صرفاً وابسته به سنگینی نام باشگاه نیست، بلکه عوامل متعددی مانند شرایط محیطی، زمان مناسب و امکانات باشگاه دخیل است.
او از سیاستهای تربیتی آکادمی منچستر چون "قانون کفش مشکی" یاد میکند که هدفش از بین بردن تفاوتها و ایجاد اتحاد و همدلی میان بازیکنان بود. فشار حضور در کنار چهرههایی همچون وین رونی و مایکل کریک، تجربهای فراتر از تصور برای هر بازیکن نوجوان محسوب میشد.
گومز پس از چندین سال حضور در آکادمی و پنج بازی لیگ برتری برای تیم اصلی، تصمیم گرفت برای پیشرفت شخصی به لیل فرانسه بپیوندد. این انتقال، اگرچه سخت و چالشبرانگیز بود، اما همانطور که خودش میگوید، باعث رشد فنی و روانی بیشتر او شد. او اکنون تجربه بیش از صد بازی حرفهای و حضور در لیگ قهرمانان اروپا را در کارنامهاش دارد و معتقد است خارج شدن از حاشیه توجه فوتبال انگلیس به او کمک کرد تا روی کیفیت بازی خود تمرکز کند.
با قامت نسبتاً کوتاه ۱۶۸ سانتیمتری، گومز برخلاف بسیاری از هافبکهای مرکزی، تلاش کرده با تکیه بر مهارت و هوش فوتبالی شرایط متفاوتی برای خود رقم بزند. او نقشهای مختلفی را در خط میانی تجربه کرده و علاقهمند به الگوبرداری از بازیکنانی مثل پل اسکولز، تیاگو آلکانتارا و دکو است.
در سطح ملی، گومز حالا چهار بازی برای تیم ملی بزرگسالان انگلیس در کارنامه دارد و با وجود برخی انتقادات مبنی بر راهیابی از طریق ارتباطات، تأکید میکند همه چیز را با تلاش به دست آورده و رؤیای حضور در جام جهانی همچنان در سرش است.
تجربه گومز نشان میدهد که ترک باشگاه بزرگ، هرچند همراه با سختیها و فشار روانی، میتواند مسیر جدیدی را برای رشد و موفقیت یک بازیکن جوان فراهم کند؛ مسیری که به او فرصت میدهد استعدادهای نهفته خود را شکوفا کند و در سطحی بینالمللی به خودباوری برسد.
ارسال دیدگاه