پس از سالها ناکامی و حسرت، تیم ملی فوتبال اسکاتلند بالاخره با هدایت استیو کلارک توانست به رویای دیرینه برسد و جواز حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ را کسب کند. این موفقیت پس از ۲۸ سال دوری از این تورنمنت بزرگ، موجی از شادی در میان هواداران فوتبال این کشور به راه انداخت.
استیو کلارک نامی است که حالا بیش از هر زمان دیگری در فوتبال اسکاتلند طنینانداز شده است. او اولین مربی تاریخ این کشور است که موفق شده اسکاتلند را به سه تورنمنت بزرگ برساند: دو دورهی جام ملتهای اروپا و حالا جام جهانی. کلارک در کنار این افتخارات، رکورد بیشترین تعداد بازی روی نیمکت تیم ملی (۷۴ بازی) را هم در اختیار دارد.
کلارک با انتخابهای جسورانه و اعتمادی که به بازیکنانش دارد، تیمی ساخته که کمتر مربیای پیش از او از پس این کار برآمده است. بازیکنانی مانند اندی رابرتسون، اسکات مکتومینای، و کییران تیرنی از اعتماد بیقید و شرط سرمربیشان صحبت میکنند. تاکتیکهای او مبتنی بر تجربه و وفاداری به هسته اصلی تیم بوده است؛ امری که در نهایت جواب داد و تیمی یکدست و جنگنده ساخت.
اگرچه منتقدانی بعضاً به کلارک خرده میگیرند و او را بیش از حد محافظهکار میدانند، اما نمیتوان نقش مهم او در دور کردن فضای تردید و ایجاد اعتماد به نفس و باور در دل بازیکنان اسکاتلند را نادیده گرفت. صعود به جام جهانی نقطه عطفی بود که حالا بسیاری از کارشناسان، رسانهها و حتی هواداران، او را در زمره بزرگترین مربیان تاریخ اسکاتلند میدانند.
آیا این موفقیتها کافی است تا کلارک را بهترین مربی تاریخ اسکاتلند بنامیم؟ پاسخ قطعی ندارد، اما بدون شک بخش بزرگی از تاریخ فوتبال این کشور به نام او ثبت شده است.
ارسال دیدگاه