مالکیت چندباشگاهی (MCO) به روندی پرحاشیه در فوتبال جهان تبدیل شده است. این مدل که در آن گروههایی مانند BlueCo بر چند باشگاه از جمله چلسی و استراسبورگ کنترل دارند، مزایا و معایب زیادی برای تیمها و هواداران به دنبال داشته است.
توسعه یا کاهش استقلال؟
ورود سرمایهگذاران آمریکایی به استراسبورگ، شرایط مالی باشگاه را بهبود و نقل و انتقالات پرهزینهای را رقم زد. با این حال، با جدایی ناگهانی سرمربی موفقشان، لیام روزنیور، به مقصد چلسی، حس بیاعتمادی و نارضایتی میان هواداران اوج گرفت. آنان تیم خود را صرفاً به یک «تیم بی» برای چلسی تشبیه کردند.
نگرانی هواداران
فراخوان خاموشی و اعتراض گروه اولتراس استراسبورگ، تصویری از شدت نارضایتی از ساختار جدید داد. آنها با بنرهایی همانند «نه به مالکیت چندباشگاهی» و حمایت از هواداران باشگاههایی مثل کریستال پالاس در بازیهای اروپایی، و اعتراض به انتقال ستارههایی مثل امانوئل امگا به چلسی، شکاف بین باشگاه و هواداران را به نمایش گذاشتند.
آینده مالکیت چندباشگاهی
درحالی که برخی باشگاهها همچون منچسترسیتی و ردبول دستاوردهای مالی، فنی و مدیریتی این مدل را تجربه میکنند، هواداران دیگر تیمها نسبت به تبدیل باشگاهشان به سکوی پرتاب برای تیمهای بزرگتر حساسیت دارند. با این حال، تغییرات اساسی از سوی فیفا و یوفا برای مقابله جدی با این پدیده در افق دیده نمیشود و بازنگری در قوانین نقل و انتقالات بین باشگاهی تنها راهکار کوتاهمدت محسوب میشود.
در مجموع، تجربه باشگاه استراسبورگ هشداری برای سایر تیمهای اروپایی است که پیش از پیوستن به مجموعههای مالکیت چندباشگاهی باید منافع بلندمدت باشگاه و هویت هواداران را در نظر بگیرند.
ارسال دیدگاه