نقلوانتقالات ژانویه در لیگ برتر انگلیس معمولاً با سروصدای کمتری نسبت به تابستان برگزار میشود. بر خلاف تصور عامه که فکر میکند باشگاههای انگلیسی همیشه برای تقویت ترکیب خود آماده هزینهکردن هستند، دادهها نشان میدهند که خرج کردن اصلی این تیمها در فصل تابستان انجام میگیرد. اما این سیاست چه دلایلی دارد؟
بودجهبندی ابتدای فصل
اکثر باشگاههای لیگ برتر بخش اعظمی از سرمایه و منابع مالیشان را همان ابتدای فصل و در پنجره نقلوانتقالات تابستان خرج میکنند. هدف آنها ساختن یک ترکیب پایدار و کافی برای کل فصل است، تا جایی که کمتر نیازی به خرید زمستانی پیدا کنند.
مشکلات ادغام بازیکنان جدید
جذب بازیکن در میانه فصل چالشهایی جدی دارد؛ بازیکنان تازهوارد فرصت لازم برای هماهنگی با تیم و سبک بازی مربی را ندارند و نبود پیشفصل، فرایند وفق دادن بازیکن را پیچیده میکند.
قوانین سودآوری و پایداری مالی
باشگاهها برای رعایت قوانین سودآوری (PSR) ملزم هستند به دقت وضعیت مالیشان را مدیریت کنند. هرچند هزینه یک خرید در چند سال قابل سرشکن کردن است، اما این قانون دلیل اصلی کمتحرکی ژانویه نیست.
بازار قرضی؛ فرصت ژانویه
در یخبندان نقلوانتقالات زمستانی، باشگاهها بهجای خرید مستقیم، بیشتر به بازیکنان قرضی رو میآورند. هم هزینهها کمتر است و هم ریسک ادغام، قابل مدیریتتر میشود.
دشواری ترک نیمفصل برای بازیکنان و خانوادهها
ترک یک شهر یا کشور و سازگار شدن با شرایط جدید در زمستان برای بازیکنان (و خانوادههایشان) کار سادهای نیست. به همین دلیل بسیاری ترجیح میدهند تا پایان فصل صبر کنند و در تابستان نقل مکان کنند.
سخن پایانی
نقلوانتقالات ژانویه، بازاری متفاوت از تابستان است: فرصت برای خریدهای اضطراری، ولی نه برای ریسکهای بزرگ. باشگاههای لیگ برتر انگیس با توجه به آینده مالی و ورزشی خود با دقت، و نه هیجان، در این بازار عمل میکنند.
ارسال دیدگاه