پنجره نقل و انتقالات زمستانی فوتبال اروپا، همواره برای طرفداران لیگ برتر انگلیس زمان جذابی به شمار میرفت. بسیاری از لحظات خاطرهانگیز، مانند انتقال اندی کارول و لوئیس سوارز به لیورپول در سال ۲۰۱۱، یا حضور آندری آرشاوین در لندن برفی برای پیوستن به آرسنال در سال ۲۰۰۸، هنوز در ذهن علاقهمندان مانده است.
با این حال، شرایط در سالهای اخیر تغییر کرده و روز پایانی پنجره ژانویه دیگر رنگوبوی سابق را ندارد. برای مثال، تنها هفت انتقال در آخرین روز فصل ۲۰۲۶ صورت گرفت که کمترین تعداد طی سالهای اخیر است. حتی در سالهای پیشین نیز مقاومت تیمهای بزرگ در خریدهای زمستانی کاملاً محسوس بود. معمولاً باشگاهها ترجیح میدهند رفع نیازهای خود را به تابستان واگذار کنند و فقط در شرایط بحرانی وارد بازار ژانویه شوند.
نمونه شاخص، خرید انزو فرناندز توسط چلسی در ژانویه ۲۰۲۳ بود؛ انتقالی پر سر و صدا که رکورد نقل و انتقالات بریتانیا را شکست. اما جز موارد استثنایی، کمتر شاهد تراکنشهای بزرگ بودهایم. برای مثال، منچسترسیتی در فصول اخیر با صرف مبلغ قابل توجه برای جذب بازیکنانی مانند نیکو گونزالس و آنتوان سمنیو استثنا بوده است.
از طرف دیگر، کاهش هزینههای کلی در ژانویه ۲۰۲۴ به کمترین میزان ده سال اخیر رسید و تنها ۹۵ میلیون پوند هزینه شد. این کاهش بهدلیل شرایط اقتصادی و تغییر سیاست باشگاهها رخ داده است. در مجموع، به استثنای چند سال خاص (۲۰۱۸، ۲۰۲۳ و ۲۰۲۵)، خرج کل باشگاهها در ژانویه به طور محسوسی پایین بوده است.
در نهایت به نظر میرسد پنجره نقل و انتقالات ژانویه، به جز چند استثنا، هیچگاه فرصت طلایی تعویض شگفتانگیز تیمها نبوده است. شاید هیجان و شایعهسازی رسانهای باعث بزرگنمایی این پنجره شده و واقعیت، روزهای آرامتری را نشان میدهد.
ارسال دیدگاه