هواداران آرسنال شاید با خواندن این مطلب احساس دژاوو پیدا کنند. شرایط تیم مورد علاقهشان در فصل جاری لیگ برتر انگلستان، شباهت عجیبی به فصل ۲۰۰۷-۲۰۰۸ دارد؛ فصلی که این تیم با وجود پیشتازی، ناگهان سقوط کرد و با اختلاف امتیاز زیاد، قهرمانی را از دست داد.
در بهمن ۱۳۸۶ (فوریه ۲۰۰۸)، آرسنالِ آرسن ونگر با ۶۳ امتیاز صدرنشین بود و با اختلاف پنج امتیاز نسبت به منچستریونایتد در رده اول قرار داشت. بازی سرنوشتساز، مصافی خارج از خانه مقابل بیرمنگام بود. در آن بازی، با وجود گل دقایق پایانی تئو والکات و برتری ۲-۱ تا دقیقه ۹۵، خطای گائل کلیشی موجب شد بیرمنگام از روی نقطه پنالتی بازی را به تساوی بکشاند.
در آن زمان تصویر نشستن ویلیام گالاس بر زمین چمن به نماد تلخ آن فروپاشی تبدیل شد. آرسنال پس از آن بازی تنها یک برد از هفت بازی بعدی کسب کرد و صدر جدول را از دست داد.
حالا بعد از ۱۸ سال، آرسنال بار دیگر در شرایط مشابهی قرار گرفته است؛ تساوی ۲-۲ مقابل ولورهمپتون که در آخرین دقایق رقم خورد، امید هواداران را کمرنگ کرده است. آرسنال دوباره جایگاه صدر را در معرض خطر میبیند و منچسترسیتی با برد در بازی عقبافتاده، میتواند فاصله را به دو امتیاز برساند.
برنامه بازیهای پیش رو برای آرسنال نیز دشوار است: دیدار حساس با تاتنهام در دربی لندن، سپس مصاف خانگی با چلسی و در ادامه، بازی بسیار کلیدی برابر منچسترسیتی در ورزشگاه اتحاد. تکرار ناکامیهای ۲۰۰۸ هنوز قطعی نیست اما سایه نگرانی همچنان بر سر شاگردان آرتتا هست. اکنون فرصت این است که تیم آرتتا، اتفاقات تلخ گذشته را به خاطرهای دور تبدیل کند و طلسم ۲۲ ساله عدم قهرمانی را بشکند.
ارسال دیدگاه