اولین تجربه راسل مارتین به عنوان سرمربی رنجرز در ورزشگاه آیبروکس با تساوی ۲-۲ مقابل کلوب بروژ، نکات جالب توجهی برای هواداران و اهالی فوتبال اسکاتلند داشت. نزدیک به ۳۰ هزار نفر با وجود باران جولای اسکاتلند، برای تشویق تیمشان به استادیوم آمده بودند.
حریف قدرتمند برای شروع کار
مارتین برای نخستین بازی پیشفصل، تیمش را مقابل باشگاهی قرار داد که فصل قبل به جمع ۱۶ تیم برتر لیگ قهرمانان اروپا راه یافته بود و نایبقهرمان لیگ بلژیک بود. کلوب بروژ خیلی راحت و سریع، بازی را با زدن دو گل در ۱۲ دقیقه ابتدایی آغاز کرد و نشان داد حریف آسانی نیست.
جسارت در تغییر ترکیب تیم
یکی از نکات قابل توجه، اعطای بازوبند کاپیتانی به کانر بارون ۲۲ ساله بود؛ تصمیمی که شاید نشان از آیندهنگری و روحیه آزمایشگرانه مارتین داشته باشد. جیمز تاورنیر، کاپیتان همیشگی، بازی را از روی نیمکت آغاز کرد. سایر بازیکنان باتجربه مثل جک باتلند هم نیمکتنشین بودند و فرصتی برای خودنمایی بازیکنان جوانی چون اسکار کورتهس و لئون کینگ فراهم شد. به نظر میرسد مارتین از همین ابتدا به دنبال شناخت بهتر عمق و کیفیت ترکیب در اختیار خود است.
نیاز به کار زیاد تا آغاز فصل
در حالی که تنها دو هفته به نبرد حساس با پاناثینایکوس در مرحله مقدماتی لیگ قهرمانان باقی است، مشخص شد که رنجرز برای رقابت واقعی با رقیب یونانی نیاز به پیشرفت قابل توجهی دارد و این مسئله بدون کار زیاد و تمرینات بیشتر میسر نیست.
بازگشت انرژی با ورود ستارههای اصلی
ورود بازیکنان کلیدی مانند تاورنیر، باتلند، محمد دیومانده و ندیم بایرامی در نیمه دوم، تغییر محسوسی در بازی ایجاد کرد. دیومانده تنها پس از شش دقیقه حضور، یکی از گلهای رنجرز را با ضربهای زیبا به ثمر رساند و نزدیک بود گل دوم خود را هم به ثبت برساند. با اینکه در بازیهای پیشفصل نباید زیاد نتیجهگیری کرد، اما مشخصاً رنجرز پس از ورود این بازیکنان بهتر و پرانرژیتر ظاهر شد.
لزوم آمادهسازی بازیکنان جدید
رنجرز در این بازی بازیکنان تازه خریداریشده مانند تلو آسگارد، جو روثول و لیال کامرون را به همراه دسرز و ایگامان، در اختیار نداشت. برای حضور موفق در لیگ و اروپا، هماهنگ شدن بازیکنان جدید و همچنین جذب مهاجمان بیشتر (در صورت خروج احتمالی دسرز و ایگامان) واجب به نظر میرسد.
مارتین مربی کمتحرکی نخواهد بود
نکته دیگری که کاملاً به چشم آمد، انرژی، تحرک و انگیزه بالای راسل مارتین کنار زمین بود؛ او مدام تیم را به جلو رفتن، پرسینگ و بازی هجومی دعوت میکرد و وقتی بعضی پیامها به بازیکنها نمیرسید، با ژستهای چهره و زبان بدن، واکنش نشان میداد. واضح است که او انتظار فعالیت و تعهد بالایی از شاگردانش دارد.
در مجموع، اولین مسابقه رسمی مارتین روی نیمکت رنجرز امیدها و چالشهایی را پیش روی این تیم اسکاتلندی نشان داد و میتواند نویدی از روزهای متفاوت نسبت به گذشته باشد.
ارسال دیدگاه