تیم ملی فوتبال برزیل در جام جهانی ۲۰۲۶ با هدایت کارلو آنچلوتی چهرهای تازه به خود گرفته و با ترکیب بهینه و سبک بازی متفاوت وارد مرحله حذفی شده است. مهمترین تغییر، جلوهی برجسته ماتئوس کونیا به عنوان مهاجم نوین یا همان شماره نه و نیم است—بازیکنی که هم در گلزنی تواناست و هم امکان خلق موقعیت برای سایر بازیکنان را فراهم میکند.
حضور کونیا در این نقش سبب شده تا آزادی عمل بیشتری به وینیسیوس جونیور و رایان داده شود. کونیا با تحرک فراوان، هم در خط دفاع و هم در حمله ایفای نقش میکند؛ ویژگیای که کمتر در مهاجمان مرکزی کلاسیک برزیل دیده میشد.
آنچلوتی با بهرهگیری از انعطافپذیری تاکتیکی و استفاده از بازیکنانی مانند کونیا، تیمی ساخته که دیگر الزامی به مالکیت مطلق توپ نمیبیند و با اجرای پرس و ضدحمله، رقبا را غافلگیر میکند. این سبک بازی در پیروزی مقابل اسکاتلند و هائیتی نیز نمایان بود.
در خط دفاع و میانه میدان نیز تغییرات ساختاری ایجاد شده است. برزیل با کنار گذاشتن سبک سنتی فولبکهای هجومی و استفاده از مدافعان کناری محتاطتر، توازن بیشتری یافته است. همچنین، بازی در سیستم ۳-۳-۴ باعث شد تا کاسمیرو کمتر تحت فشار قرار بگیرد و خط هافبک عملکرد مطلوبتری ارائه دهد.
هواداران برزیل اکنون به تیمشان امیدوارتر شدهاند، به ویژه با مشاهده ثبات دفاعی و تنوع تاکتیکی که تیم را برای رویارویی با حریفانی مانند ژاپن و ادامه مسیر قهرمانی آمادهتر ساخته است.
ارسال دیدگاه