جویی جونز، ستاره پیشین فوتبال ولز، لیورپول و رکسهام، در سن ۷۰ سالگی از دنیا رفت. او یکی از چهرههای دوستداشتنی و فرمانناپذیر فوتبال اروپا بود؛ کسی که با رفتار برونگرا و سختکوشی تحسینبرانگیزش، همواره مورد احترام هواداران باشگاههای مختلف، بهویژه رکسهام، لیورپول و چلسی قرار داشت.
جونز در سال ۱۹۷۷ با لیورپول به قهرمانی اروپا و لیگ انگلیس رسید. او بیشتر دوران حرفهای خود را در رکسهام گذراند و افزون بر این در تیمهای چلسی و هادرزفیلد تاون بازی کرد. در کارنامه ملیاش نیز ۷۲ بار پیراهن تیم ملی ولز را بر تن کرد و تا زمان بازنشستگی از فوتبال ملی، رکورددار بیشترین بازی ملی برای ولز بود.
پس از خداحافظی از میادین، جونز به مربیگری و مدیریت در باشگاه رکسهام روی آورد. با توجه به فیزیک لاغر و پاهای باریکش، شاید تصور یک بازیکن جنگنده و ترسناک سخت بود؛ با این حال سبک بازی بیتعارف، تکلهای محکم و عزم راسخ او باعث شد همیشه برای مهاجمان دردسرساز باشد. شادمانی معروف او با مشت گرهکرده، همیشه لبخند را بر صورت هواداران تیمهایش مینشاند.
جونز متولد شهر بندری لاندودنو در شمال ولز بود و در سال ۱۹۷۱ به باشگاه رکسهام پیوست. از آن زمان دوستی پایداری با دیگر فوتبالیست ولزی، میکی توماس، داشت که بعدها با هم افتخاراتی را تجربه کردند. شاخصترین دوران او در رکسهام با مربیگری جان نیل رقم خورد و حضور موفق او باعث شد در سال ۱۹۷۵ با مبلغ ۱۱۰ هزار پوند به لیورپول برود.
لیورپولیها او را چنان دوست داشتند که قبل از فینال جام باشگاههای اروپا در سال ۱۹۷۷، بنری با مضمون طنزآمیز درباره نقش جونز در پیروزی مقابل تیمهای فرانسوی و سوئیسی و سپس بروسیا مونشنگلادباخ ساختند. خودش گفته بود احترام و علاقهای که از این بنر و هواداران گرفته، هموزن مدال قهرمانی برایش ارزش داشته است.
در چلسی نیز، جونز نقش بسزایی در بازگشت تیم به اوج ایفا کرد و مورد تحسین هواداران قرار گرفت. او بهعنوان ارزشمندترین بازیکن فصل نزد هادرزفیلد نیز انتخاب شد و همیشه هواداران را مهمترین سرمایه باشگاه میدانست.
جونز مجموعاً ۳۷۶ بازی لیگ برای رکسهام انجام داد و تا سال ۱۹۹۲، همچنان به باشگاه پیوند عمیقی داشت. پس از دوران بازیگری، به پرورش جوانان و هدایت تیم پرداخت و پس از جراحی قلب نیز با انرژی بالا به فعالیت ادامه داد.
جونز در سطح ملی نیز تنها گلش را در تساوی ۴-۴ مقابل یوگسلاوی، با شوخی و فروتنی همیشگی، "یک شوت ۲۵ اینچی" توصیف کرد. حضور او در تیمهایی با ستارگانی چون جان توشاک، ایان راش و مارک هیوز، نقشی ماندگار در تاریخ فوتبال ولز برایش رقم زد.
او در کنار تمام دستاوردها و جدیتش در زمین، شخصیتی شوخ و مردمی داشت و با واکنشهایی جالب، همیشه به یادها خواهد ماند. محبوبیت او میان هواداران رکسهام، حتی در عصر جدید این باشگاه با مالکان مشهور، همچنان پابرجا خواهد بود. جویی جونز نخستین ولزی بود که مدال قهرمانی اروپا را گرفت و برای فوتبال ولز و باشگاه رکسهام، نمونه واقعی غیرت و عشق به فوتبال بهشمار میرود.
ارسال دیدگاه