حذف تلخ تیم ملی فوتبال برزیل از جام جهانی پس از شکست مقابل نروژ نه تنها پایان یک دوره، بلکه آغاز بحرانی جدی در فوتبال این کشور است. برزیل که سالها به بازی خلاقانه و میانهزمینی قدرتمند مشهور بود، اکنون با کمبود بازیسازان روبهروست و نسلی پا به سن گذاشته در ترکیب تیم دیده میشود.
کارلو آنچلوتی با سابقهای درخشان در فوتبال اروپا، پس از شکست چهار بر یک برابر آرژانتین هدایت تیم ملی برزیل را قبول کرد و برخی نتایج مطلوب نیز به دست آورد، اما ساختار شکننده تیم و اصرار بر استفاده از بازیکنان باتجربه مانند کاسمیرو و نیمار، نقدهای زیادی را برانگیخته است.
تیم برزیل در این رقابتها نه تنها فاقد ابتکار و خلاقیت لازم در خط میانی بود، بلکه پس از مصدومیت بازیکنی مانند لوکاس پاکتا، کادرفنی نتوانست جانشینان شایستهای انتخاب کند. حضور اجباری بازیکنانی چون نیمار که از دوران اوج فاصله گرفته، توازن تیم را نیز مختل کرد.
با حذف زودهنگام برزیل، شایعاتی درباره خداحافظی کامل نیمار از بازی ملی بر سر زبانها افتاده است. او پس از بازی اعلام کرد برایش پایان راه فرا رسیده است. اما آنچلوتی برخلاف این گفته تأکید کرده این پایان نیست و باید برای بازسازی و شروع چرخهای تازه آماده شد.
فوتبال برزیل بیش از هر زمان دیگری نیازمند تغییرات اساسی در نگرش و بازسازی خط میانی خود است تا بتواند دوباره به روزهای پرافتخار گذشته بازگردد. حال باید دید آنچلوتی از پس این جراحی برمیآید یا باید گزینههای جدیدتری برای تحول انتخاب شوند.
ارسال دیدگاه