کره شمالی، کشوری منزوی با نظامی بسته و تحت کنترل کامل رهبر عالی، در دهههای اخیر نامی بزرگ در فوتبال زنان جهان به ثبت رسانده است. با وجود اقتصادی ضعیف و شرایط دشوار زندگی برای اکثر مردمش، تیم فوتبال زنان کره شمالی موفق شد به جایگاهی درخشان در سطح آسیا و جوانان جهان دست پیدا کند و حتی غولهایی چون آمریکا را به چالش بکشد.
در جام جهانی زنان ۲۰۰۷، مساوی ۲-۲ برابر آمریکا شوکی در جهان فوتبال بود و نمایانگر قدرت بدنی، نظم و انگیزه بالای بازیکنان این کشور. این روند در سال ۲۰۱۶ با قهرمانی تیمهای نوجوانان و جوانان در جهان تکمیل شد. راز موفقیت؟ نظامی از بالا به پایین که استعدادها را از مدارس کشف و زیر نظر دولت به اردوگاههای حرفهای هدایت میکند؛ جایی که فوتبالیست بودن میتواند حتی زندگی یک خانواده را از روستا به پایتخت و آپارتمانهای مدرن انتقال دهد.
اما این موفقیتها در سایه کنترل شدید، تبلیغات دولتی و نبود آزادی رقم خورد. فوتبالیستهای کره شمالی نه تنها ستاره هستند بلکه ابزار نمایش توانمندی رژیم و سوژه سریالهای تلویزیونیاند. با این حال تاثیر ارتباط با دنیای بیرون، برای بسیاری از این بازیکنان، کشف دنیای جدید و تفاوتهای زندگی را رقم میزند؛ تفاوتی که معمولاً با بازگشت به روال زندگی تحت کنترل نظام، ختم میشود.
چالشهای تازه اما پایان نیافتهاند. دوپینگ گسترده در سال ۲۰۱۱ به محرومیت از جام جهانی بعدی انجامید. پس از شیوع کرونا و اعمال مقررات سختگیرانه خروج از کشور، تیم زنان کره شمالی برای سالها از صحنه بینالمللی غایب بود و حتی شایعاتی از کمبود مواد غذایی و فشار بیشتر بر مردم منتشر شد. بازگشت نسبی آنها در بازیهای آسیایی و حضور نزدیک به مسابقات انتخابی المپیک پاریس، نشانی است از امیدواری به احیای دوباره اما تداوم ابهام درباره آینده.
آیا کره شمالی میتواند با تکیه بر استعدادهای جوان دوباره به اوج بازگردد یا انزوای روزافزون، فاصله تکنیکی با سایر قدرتهای فوتبال زنان را بیشتر خواهد کرد؟ هیچکس جواب قطعی ندارد؛ همانطور که بسیاری از واقعیتهای پشت پرده این تیم و کشور، همچنان در هالهای از ابهام و اسرار باقی مانده است.
Insert Comment