روری مکآلیستر، مهاجم ۳۸ ساله اسکاتلندی که امروز نامش میان رکوردداران گلزنی فوتبال این کشور دیده میشود، داستان زندگی ورزشی و شغلی متفاوتی دارد. از یک سو، او از نوجوانی در تیمهایی مانند سلتیک، رنجرز و حتی چلسی مورد توجه قرار گرفت و با آغاز دوران بزرگسالی، گلهای فراوانی در تیمهایی چون اینورنس کالدونیان، بریخین، پیترهد و بعدتر کاو رنجرز و مونتروز به ثمر رساند.
اما آنچه مکآلیستر را از دیگر بازیکنان متمایز میکند، پایبندیاش به حرفه لولهکشی، علیرغم پیشنهادات جذاب برای بازی به صورت تماموقت در سطح بالای فوتبال اسکاتلند است. مکآلیستر در بسیاری از مواقع، پیشنهاد تبدیل شدن به فوتبالیست حرفهای را به دلیل شرایط کاری و مسائل مالی رد کرده و بارها گفته که به خاطر خانواده و معاش، این سبک زندگی را ترجیح داده است.
در طول دهه گذشته، او به طور میانگین بالای ۲۴ گل در هر فصل به ثمر رسانده است؛ چیزی که او را پس از جنگ جهانی دوم، سومین بازیکن اسکاتلندی با رکورد بیش از ۲۵۰ گل در لیگ میکند — در کنار اسطورههایی مانند گوردون والاس و الی مککوئیست. همین موضوع سبب شد که اسطوره رنجرز، مککوئیست، در پیامی ویدیویی از او با عنوان «افسانه لیگ اسکاتلند» یاد کند.
دستاوردهای ورزشی او شامل قهرمانیهای متعدد با تیم پیترهد (سه قهرمانی در لیگ ۲) و کاو رنجرز (قهرمانی در لیگ ۱ و ۲) است. بعلاوه، گلهایی حساس مثل پیروزی با پیترهد برابر رنجرز در ایبروکس و پنج گل در یک بازی مقابل فالکریک، او را به یک چهره استثنایی در فوتبال محلی اسکاتلند مبدل کرده است.
اکنون و در آستانه چهلسالگی، مکآلیستر با باشگاه فروماتین یونایتد در دور دوم جام حذفی اسکاتلند به میدان میرود و باز هم نگاهها را به سوی خود جلب کرده است. او الگوی جالبی برای فوتبالیستهای نیمهحرفهای ایرانی نیز میتواند باشد: کسی که ثبات، زندگی سالم و حفظ شغل دوم را به شهرت و ثروت ناگهانی ترجیح داده و در هر دو زمینه موفق بوده است.
این داستان نشاندهنده اهمیت انتخابهای آگاهانه در مسیر زندگی و موفقیت حرفهای است؛ روایتی از تلاش در عین واقعبینی که برای ایرانیانی که میان ورزش و شغل روزانه باید یکی را انتخاب کنند، الهامبخش است.
Insert Comment