ژابی آلونسو، ستاره سابق لیورپول و رئال مادرید، پس از درخشش در بایر لورکوزن و پایان سلطه ۱۱ ساله بایرن مونیخ بر بوندسلیگا، حالا در جایگاه سرمربی رئال مادرید قرار گرفته است. ورود او با فشار زیاد و کمبود زمان برای آمادهسازی تیم، چالش بزرگی برایش ایجاد کرده است؛ چراکه بخش چشمگیری از بازیکنان اصلی یا مصدوم بودند و یا در مسابقات ملی حاضر بودند و فقط سه بازیکن در تمرینات اولیه حضور داشتند.
باشگاه رئال مادرید به هیچ سرمربیای فرصت صبوری و آزمون و خطا را نمیدهد؛ آقایان فلورنتینو پرز و هواداران انتظار دارند نتایج و جامها سریع به دست بیاید. این فشار زمانی دوچندان میشود که تیم فصل گذشته از نظر روحی افت شدیدی داشت و جامها را نیز از دست داد. برداشت عمومی در اسپانیا این است که مربیان اسپانیایی در برنابئو کمتر موفق بودهاند و همین موضوع انتظارات و فشار را مضاعف میکند.
فارغ از مسائل فنی و تاکتیکی، آلونسو سعی دارد به نسل جوان نزدیکتر شود و از نظر روانی، رابطهای مطلوب با ستارههای تیم برقرار کند. اختلاف سنی ۲۳ ساله او با کارلو آنچلوتی، این فرصت را میدهد که ارتباط نزدیکتر و موثرتری با بازیکنان مدرن امروزی داشته باشد و نقش مؤثرش به عنوان پل ارتباطی بین نسلها را پررنگ کند.
از بعد فنی، یکی از بزرگترین معماهای آلونسو، چینش و همزمانسازی ستارههایی چون وینیسیوس جونیور و کیلیان امباپه در خط حمله است که تمایل دارند در مناطق مشابه بازی کنند. همچنین، حضور ترنت الکساندر-آرنولد به عنوان خرید جدید و بزرگی که به دفاع تیم اضافه شده، گزینههای جذابی را پیش روی آلونسو میگذارد تا شاید با همان روش سه مدافعه موفقش در لورکوزن، دوباره نظم و قدرت دفاعی را به رئال بازگرداند.
چالش اصلی اما همان افزایش اعتماد به نفس است. در فوتبال اروپا و به ویژه در باشگاههایی همچون رئال مادرید، بزرگترین هنر یک مربی این است که حس باور به قهرمانی و موفقیت را هر روز در بازیکنان زنده نگه دارد. پیروزی قاطعانه در اولین مسابقه مقابل الهلال نه تنها شروع خوبی است، بلکه نقش مهمی در روحیه تیمی و آینده شغلی آلونسو خواهد داشت.
Insert Comment