سه سال از آخرین حضور جرارد دلوفئو در میادین فوتبال میگذرد. وینگر ۳۱ ساله سابق بارسلونا، سویا و اودینزه که به دلیل مصدومیت پیچیده زانو خانهنشین شده بود، همچنان با پشتکار فراوان و امید به «معجزه»، روزهای سخت بازتوانی را سپری میکند.
دلوفئو که دوران حرفهای خود را در لاماسیا آغاز کرد و سابقه افتخارآفرینی در تیمهای مطرحی چون بارسلونا، میلان، اورتون، واتفورد و نهایتاً اودینزه را دارد، حالا هر روز چندین ساعت با فیزیوتراپ و مربی در سالن بدنسازی کار میکند. او درباره دوران سخت مصدومیت و محدودیتهای ایجادشده میگوید: «مهمترین درد از دست دادن لحظات ساده زندگی شخصی با خانواده بود.»
مصدومیت دلوفئو ابتدا پارگی رباط صلیبی و سپس تخریب غضروف زانو بود که با عفونت پیچیدهتر شد. او تعریف میکند که برخلاف سایر آسیبهای ACL که معمولاً بازیکنان به میادین برمیگردند، مشکل اصلیاش عفونت و از بین رفتن غضروف بوده و همین موضوع روند درمان را بیش از حد طولانی کرده است.
او با اشاره به الهام گرفتن از بازگشت سانتی کازورلا پس از مصدومیت طولانی گفت: «او نمونه فوقالعادهای است و من میخواهم با بازگشت به فوتبال این معجزه را رقم بزنم.»
گرچه باشگاه اودینزه قرارداد او را به دلیل طولانی شدن مصدومیت فسخ کرد، اما همچنان اجازه استفاده رایگان از امکانات باشگاه را به او دادهاند. دلوفئو مشتاق است باری دیگر پیراهن این تیم را برتن کند و گلزنیهای خاطرهانگیز خود را تکرار کند.
در کنار امید به بازگشت، دلوفئو از زندگی آرام به دور از فشار مسابقات فوتبال و وقتگذرانی با خانواده و فرزندانش لذت میبرد. اما انگیزه اصلی او فرزندانش هستند که حالا بزرگتر شدهاند و آرزو دارند موفقیت پدر را دوباره در استادیوم ببینند.
او افزود: «اگر این اتفاق در جوانی برایم رخ میداد، شاید هرگز نمیتوانستم به آرزوهایم برسم. اما حالا با وجود همه دشواریها، قدردان تمام موفقیتها و سالهای حضور در سطح اول فوتبال هستم.»
جرارد دلوفئو با لبخند و روحیه مثبت روزها را میگذراند. او همچنان امیدوار است روزی دوباره در میادین فوتبال بدرخشد؛ اگرچه حتی اکنون نیز برای بسیاری از هوادارانش الهامبخش است.
Insert Comment