پنالتی پننکا همواره یکی از جذابترین و البته پرریسکترین انواع ضربات پنالتی در دنیای فوتبال است. دوشنبه شب، دانگو اوآتارا، بازیکن برنتفورد، تصمیم گرفت در وقت حساس ضربات پنالتی در دیدار جام حذفی برابر وستهام، پننکا بزند؛ اقدامی که به راحتی توسط دروازهبان وستهام، آلفونس آرئولا، مهار شد و باعث حذف برنتفورد شد.
ژست و اعتماد به نفس اوآتارا، خیلی زود به حسرت تبدیل شد. مربی تیم برنتفورد، کیث اندروز، در دفاع از بازیکن جوانش گفت: «جرأت عجیبی میخواهد تا در چنین شرایطی پای ضربه پنالتی بروید و پننکا بزنید.» بسیاری از کارشناسان اما این تصمیم را زیر سؤال بردند.
پننکا؛ ضربهای از ۱۹۷۶ تا امروز
پننکا نخستین بار با ضربه آنتونین پننکا در فینال یورو ۱۹۷۶ به شهرت جهانی رسید؛ جایی که او با یک ضربه آرام و هوشمندانه جام را برای چکسلواکی به ارمغان آورد. از آن زمان بزرگان زیادی مثل لیونل مسی، زینالدین زیدان، فرانچسکو توتی و آندرهآ پیرلو این حرکت را در صحنههای بزرگ امتحان کردند، هم با موفقیت و هم با ناکامی.
آمار چه میگوید؟
جالب است بدانید بر اساس آمار جامهای جهانی از ۱۹۶۶ و یورو از ۱۹۸۰، ۸۴ درصد پنالتیهایی که به مرکز دروازه زده میشوند (چه پننکا و چه با ضربه محکم)، گل میشوند. این در حالی است که پنالتیهای به گوشهها درصد موفقیت پایینتری دارند.
چرا پننکا؟
پننکا میتواند یک ضربه روانی سنگین به حریف وارد کند. همانطور که پیرلو با پننکای خود در یورو ۲۰۱۲، جو هارت را مغلوب کرد و روحیه تیم ایتالیا را بالا برد. اما اگر موفق نشود، انتقادها بسیار شدید خواهد بود؛ مثل اوآتارا، یا حتی ستارههایی چون گَری لینهکر و سرخیو آگوئرو.
جمعبندی
اما آیا زمان مناسب برای پننکا وجود دارد؟ پاسخ به اعتماد به نفس بازیکن، لحظه بازی و روحیه تیم بستگی دارد. فوتبالیستها و هواداران ایرانی نیز بارها شاهد هیجان و دلشکستگی این ضربات بودهاند. در نهایت، پننکا ریسکی بزرگ با پاداش بزرگ یا سرخوردگی بزرگتر است.
Insert Comment