در اواخر سال ۲۰۰۴، باشگاه فوتبال آکسفورد یونایتد، که روزگاری قهرمان جام اتحادیه فوتبال انگلستان بود، روزهای سختی را در لیگ دو میگذراند. در این میان، ورود ناگهانی رامون دیاز، سرمربی اسطورهای آرژانتینی و فاتح کوپا لیبرتادورس با ریور پلاته، همه را شگفتزده کرد. دیاز که سابقه حضور در تیم ملی آرژانتین، اینتر میلان و موناکو را داشت، به همراه یک گروه هفت نفره شامل مربیان، آمادهساز بدنی، پزشک و مترجم، به شهری کوچک در انگلیس آمد تا پروژهای جاهطلبانه را آغاز کند.
در آن زمان دیاز به طور رسمی حقوق مستقیم از باشگاه دریافت نمیکرد و گفته میشد در صورت موفقیت، سهام باشگاه به او واگذار خواهد شد. هدف، رساندن آکسفورد به لیگ برتر طی پنج سال بود؛ رویایی که هیچ گاه تحقق نیافت.
تغییرات حرفهای و متدهای نوین تمرین
ایدههای رامون دیاز و کادر آرژانتینیاش، بسیار نوین و متفاوت از سبک رایج فوتبال جزیره بود. تمرینات تاکتیکی، توجه به آمادگی جسمانی، فلسفه فوتبالی مبتنی بر پاسکاری و حمله، و حتی دستورات جالبی مانند قرار دادن سه بازیکن سریع در زمان دفاع کرنر، برای بازیکنان انگلیسی تجربهای متفاوت بود. برخی از بازیکنان با سبک جدید ارتباط خوبی برقرار کردند اما برخی دیگر با این تغییرات غریبه بودند.
شروع رویایی و استقبال هواداران
شروع کار بسیار امیدبخش بود. تیم با کسب چند برد و تساوی، خود را در آستانه صعود دید و دیاز به عنوان مربی ماه لیگ دو انتخاب شد؛ افتخاری که کمتر مربی خارجی در این سطح بهدست میآورد. سبک بازی تهاجمی و تیمی هم هواداران را امیدوار و هیجانزده کرده بود.
ورود بازیکنان آرژانتینی و چالشها
دیاز بازیکنان جدیدی از آمریکای جنوبی از جمله لوکاس کومینلی، خوان پابلو راپونی و متئو کوربو را به ترکیب آکسفورد آورد. برخی مانند کومینلی و کوربو تبدیل به چهرههایی محبوب در میان هواداران شدند، اما برخی دیگر مثل امیلیانو دیاز (پسر رامون) نتوانستند جایگاه خود را پیدا کنند.
پایان تلخ یک پروژه جاهطلبانه
با وجود شروع رویایی، اختلافات مدیریتی میان دیاز و مالک باشگاه، مشکلات در برقراری ارتباط (به علت تسلط ناکافی به زبان انگلیسی) و همچنین افت نتایج موجب شد این پروژه بهآرامی به نقطه پایان برسد. در نهایت دیاز و تمام اعضای تیم آرژانتینی پیش از پایان فصل جدا شدند و مدیر جدید همه بازیکنان خارجی را کنار گذاشت. حتی ورود مجدد دیاز برای تماشای آخرین بازی فصل با ممانعت همراه شد و تجربهاش در فوتبال اروپا تنها به همین شش ماه کوتاه محدود ماند.
حضور کوتاه اما عجیب رامون دیاز و تیمش در آکسفورد یونایتد، اگرچه سرانجام شیرینی نداشت، اما برای فوتبال انگلیس و هواداران این باشگاه تجربهای بهیادماندنی و متفاوت بود و نشان داد حتی در پایینترین سطوح فوتبال حرفهای هم، رویاپردازی و نوآوری میتواند داستانهایی جالب خلق کند؛ هرچند پایانش گاه تلخ باشد.
ارسال دیدگاه