تازهترین رأی دادگاه درباره ارتباط مرگ گوردون مککویین، مدافع سابق لیدز یونایتد و منچستریونایتد، با بیماری مغزی ناشی از ضربات تکراری سر (CTE)، نقطه عطفی مهم در بحث سلامت بازیکنان فوتبال ایجاد کرده است. اعلام شده که ضربات مکرر سر در طول فعالیت حرفهای او، عامل اصلی بروز این بیماری بوده و باعث جلب توجه دوچندان به موضوع پیوند فوتبال و مشکلات مغزی شده است.
بیماری CTE یا انسفالوپاتی مزمن ناشی از ضربه، تنها پس از مرگ و بررسی بافت مغز قابل تشخیص است. بازیکنان فوتبال، راگبی و ورزشکاران پر برخورد، با ریسک بیشتری برای ابتلا به این بیماری مواجهاند. مطالعات جدید نشان میدهد که فوتبالیستها تا سه و نیم برابر بیش از افراد عادی در معرض این بیماریها قرار دارند.
در سالهای اخیر، قوانین متعددی در بریتانیا و اسکاتلند برای محدود کردن ضربات سر در ردههای سنی پایینتر و جلسات تمرینی فوتبال به اجرا درآمده است. فدراسیون فوتبال انگلیس، ممنوعیت تدریجی ضربه سر در فوتبال زیر ۱۱ سال را آغاز کرده و راهنماییهایی برای محدود کردن ضربات سر شدید در تمرینات منتشر نموده است. اسکاتلند حتی یک روز قبل و بعد از مسابقه، ضربه سر را ممنوع کرده است.
کمپینهای خانوادههای بازیکنان مبتلا به بیماریهای مغزی و خیریهها سالهاست خواستار کاهش تعداد ضربات سر در فوتبال شدهاند. آنها تأکید دارند که هدف حذف کامل ضربات سر نیست بلکه باید در تمرینات حرفهای و ردههای سنی پایین تا جای ممکن کاهش یابد تا آسیبهای مغزی کمتر شود.
با وجود این اقدامات، بسیاری از اقوام قربانیان بر این باورند که حمایتهای فعلی کفایت نمیکند و باشگاهها و انجمنها باید مسئولیت بیشتری در قبال سلامت مغز بازیکنان بر عهده بگیرند؛ از جمله پرداخت هزینه اسکن مغزی سالانه و فراهم آوردن حمایتهای مالی و مراقبتی.
تغییرات جهانی در زمینه مدیریت آسیبهای مغزی در ورزش هنوز با سرعت کافی پیش نمیرود. هرچند بریتانیا پیشرو محسوب میشود، اما هنوز چالشهایی در سطح جهانی، به ویژه هماهنگی بین فیفا و یوفا با تحقیقات علمی و بهروزرسانی قوانین باقی مانده است.
ارسال دیدگاه