در سالهای اخیر و به ویژه پس از درگذشت برخی فوتبالیستهای برجسته همچون گوردون مککوئین و جف استل با بیماری CTE، بحث ارتباط هد زدن مکرر در فوتبال و ابتلا به بیماریهای مغزی بار دیگر در سطح جهانی مورد توجه قرار گرفت.
CTE یا آنسفالوپاتی تروماتیک مزمن، بیماریای است که در اثر ضربات مکرر به سر ایجاد میشود و معمولاً فقط پس از مرگ قابل تشخیص است. بررسیها نشان میدهد که فوتبالیستها در معرض شانس ابتلای سه و نیم برابری به بیماریهای انحطاطی مغز نسبت به عموم جامعه قرار دارند.
اقدامات انجامشده در فوتبال
در سالهای اخیر، اتحادیه فوتبال انگلستان و اسکاتلند قوانین محدودی برای هد زدن در ردههای سنی پایه وضع کردهاند. از جمله ممنوعیت هد زدن در تمرینات بازیکنان زیر 11 سال و محدودیتهایی برای تعداد ضربه سر در تمرینات بازیکنان حرفهای. همچنین، صندوق حمایت مالی از سلامت مغز توسط اتحادیه بازیکنان حرفهای با همکاری لیگ برتر ایجاد شده است.
دغدغه خانوادهها و فعالان
با وجود اقدامات صورتگرفته، بسیاری از خانواده بازیکنان و فعالان معتقدند این تدابیر کافی نیست و اطلاعرسانی به مربیان و بازیکنان جوان باید افزایش یابد. خانوادهها حمایت بیشتر از بازیکنان بازنشسته و هزینههای مراقبت را از باشگاهها و اتحادیهها طلب دارند.
نکته مهم برای فوتبال ایران
با توجه به رشد فوتبال پایه در ایران، توجه به پژوهشهای جهانی اهمیت ویژهای دارد. آموزش صحیح هد زدن، محدودیت منطقی در تمرینات خردسالان و آگاهیبخشی درباره مخاطرات احتمالی میتواند از بروز مشکلات مشابه در آینده جلوگیری کند.
جمع بندی
تغییر نگرش جهانی نسبت به آسیبهای مغزی ناشی از هد زدن آغاز شده است اما این راه هنوز ادامه دارد. ایجاد قوانین جامع، مراقبتهای بیشتر از بازیکنان فعلی و بازنشسته و افزایش آگاهی عمومی، کلید کاهش آسیبها در آینده فوتبال خواهد بود.
ارسال دیدگاه