باشگاه اورتون تابستان امسال پس از ۱۳۳ سال، با ورزشگاه تاریخی گودیسون پارک خداحافظی کرد و وارد ورزشگاه جدید خود با نام «هیل دیکینسون» شد. طرفداران امیدوار بودند این ورزشگاه مدرن با ظرفیت ۵۲٬۷۶۹ نفر، به دژ مستحکم جدید آنها تبدیل شود، اما روند نتایج در خانه جدید چندان مطابق انتظار پیش نرفته است.
شروع اورتون در این ورزشگاه با پنج بازی بدون شکست و درخشش خرید جدید، جک گریلیش، نویدبخش بود؛ اما شکست برابر منچستریونایتد در هفته اخیر، نشان داد سازگاری با خانه جدید چقدر دشوار است. اورتون طی هفت بازی اخیر در ورزشگاه هیل دیکینسون، موفق به کسب پیروزی نشده و به جمع آن دسته از تیمهایی پیوسته که پس از مهاجرت به ورزشگاه جدید، افت محسوسی را تجربه کردهاند.
در سالهای اخیر تیمهایی نظیر تاتنهام، وستهام و ساوتهمپتون نیز پس از نقل مکان به استادیومهای جدید، با افت عملکرد خانگی مواجه شدهاند. تنها استثنا به دربی کانتی برمیگردد که پس از نقل مکان به ورزشگاه «پراید پارک»، میانگین امتیازات خانگی خود را ارتقا داد.
بر اساس آمار، اورتون در فصل اخیر لیگ برتر ششمین تیم برتر در بازیهای خارج از خانه است؛ اما در بازیهای خانگی با چهار پیروزی از چهارده بازی، در رتبه چهاردهم قرار دارد. مشکلات هجومی، گلهای اندک و عدم دستیابی به پیروزی چشمگیر مقابل تیمهای بزرگ باعث شده تا پرسشهایی در مورد علل این روند مطرح شود.
کارشناسان برخی دلایل را چنین بیان میکنند: اندازه بزرگتر زمین (۱۰۵×۶۸ در مقابل ۱۰۰×۶۸ متر در گودیسون)، از دست رفتن صمیمیت و جو ترسناک ورزشگاه قدیمی و سازگاری تدریجی بازیکنان و هواداران با فضای جدید. همچنین ترکیب بازیکنان کندتر در خط دفاعی نیز در مقابل رقبای سرعتی ضعفهایی را هویدا کرده است.
یافتن هویتی تازه، پیوند عاطفی و ایجاد جو اختصاصی برای ورزشگاه جدید نیازمند زمان، موفقیت و خاطرات مشترک است. اورتون باید تا پایان فصل و پنج بازی خانگی باقیمانده برای بازسازی روحیه و اعتماد در خانه جدید خود تلاش کند.
در مجموع، تجربه اورتون نشان میدهد نقل مکان به ورزشگاه مدرن الزاماً بهبود فوری عملکرد را به همراه ندارد و ساختن یک خانه واقعی فوتبالی، نیازمند صبر و تلاش مضاعف است.
ارسال دیدگاه