وقتی صحبت از بازی برای تیم ملی به میان میآید، بسیاری فکر میکنند شرکت در بازیهای دوستانه یا مسابقات تابستانی میتواند برای آینده بازیکن خطرساز باشد—خصوصا زمانی که قرارداد باشگاهی مشخصی ندارد و احتمال مصدومیت مطرح است. اما جاش مگنیس، مهاجم با تجربه تیم ملی ایرلند شمالی، تجربهای متفاوت را نقل میکند.
او اعتقاد دارد بازی برای تیم ملی، به جای اینکه یک ریسک محسوب شود، در واقع پاداشی است که هر فوتبالیست باید به آن افتخار کند. جاش همچنین از تغییر رویکرد بازیکنان نسبت به این بازیها میگوید؛ در گذشته بسیاری بازیهای دوستانه را جدی نمیگرفتند یا به دلیل مصدومیت یا مسائل شخصی کنار میکشیدند. اما با روی کار آمدن مربیانی چون مایکل اونیل که قوانین مشخصی اتخاذ کردند، این روند تغییر کرد و تمام بازیکنان باید مسوولیتپذیر میبودند.
یکی از نکات مهم از دیدگاه جاش این است که بازی در سطح ملی میتواند باعث دیده شدن بازیکنان در سطح فوتبال باشگاهی جهان نیز شود. برای بازیکنی که آینده شغلی نامشخص دارد، بازی برای تیم ملی میتواند فرصتی برای درخشش و جذب توجه باشگاههای جدید باشد. وی اظهار میکند، حتی اگر مصدوم میشدم و این آخرین بازیهایم بود، افتخار داشتم که برای کشورم بازی کردهام.
جدا از افتخارات، احساس تعلق و دوستی در تیم ملی نیز از دیگر دلایل مهمی است که باعث میشود بازیکنان با اشتیاق در کنار هم جمع شوند؛ موضوعی که کمتر در تیمهای باشگاهی تجربه میشود.
در نهایت، از دیدگاه جاش مگنیس و بسیاری از فوتبالیستهای ایرانی، بازی برای تیم ملی هرگز یک الزام یا وظیفه سخت نیست؛ بلکه ارزشمندترین فرصت ورزشی و یک لذت وصف نشدنی است که هیچ چیز دیگری جای آن را نمیگیرد.
ارسال دیدگاه