تیم ملی فوتبال بلژیک در آستانه جدال با اسپانیا برای راهیابی به نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶، با اتکاء به ترکیبی از بازیکنان باتجربه و استعدادهای جوان، توانسته حضور موفقی در این تورنمنت داشته باشد. بر خلاف انتظارها، بازماندگان نسل طلایی بلژیک مثل تیبو کورتوا، روملو لوکاکو، کوین دبروینه و اکسل ویتسل نقش کلیدی اما متفاوتی نسبت به گذشته ایفا کردهاند.
کورتوا به عنوان دروازهبان اول، در تمام دقایق بازیها حضوری موثر داشته و همچنان یکی از بهترینهای جهان محسوب میشود. لوکاکو با وجود بازی کمتر، سه گل مهم به ثمر رسانده و دبروینه نیز تا پیش از مصدومیت، تاثیرگذار ظاهر شد. ویتسل نیز هرچند کمتر بازی کرده، اما بر تجربه و رهبری تیم افزوده است.
تاکتیک جدید بلژیک بر استفاده از پتانسیل بازیکنان جوان همچون شارل دکترلائر و لئاندرو تروسار بنا شده است؛ تروسار با بیشترین خلق موقعیت در تورنمنت، و دکترلائر با گلزنی و ایجاد فضا برای سایرین نقش ویژهای دارند. کاپیتان یوری تیلمانس نیز با گلهای حیاتی خود مقابل سنگال، درخشش داشت.
در کنار مسائل فنی، تنوع زبانی و فرهنگی در اردوی بلژیک باعث شده زبان انگلیسی به ابزاری کلیدی برای ارتباط بین ملیپوشان تبدیل شود. لوکاکو با تسلط بر شش زبان، نقش پررنگی در رهبری و همدلی درون تیم ایفا میکند.
این تیم، نمادی از گذار نسلی موفق است؛ جایی که باتجربهها با پذیرش نقش حمایتی و آموزشی به نسل بعدی یاری میرسانند و نوید آیندهای روشن برای فوتبال بلژیک را میدهند.
ارسال دیدگاه