فیلیپ کلمنت، سرمربی بلژیکی که زمانی سکان هدایت تیم فوتبال رنجرز اسکاتلند را در اختیار داشت، پس از چهار ماه سکوت درباره دلایل ناکامی و اخراجش صحبت کرد. کلمنت بر این باور است که پس از شکست در فینال جام اتحادیه مقابل سلتیک، احساسی منفی نسبت به ادامه کارش پیدا کرد؛ اتفاقی که از نظر بسیاری از کارشناسان، نقطه عطفی در سرنوشت تیم و کادر فنی بود.
در ماه دسامبر ۲۰۲۴، رنجرز باوجود فشار مسابقات و نوسانات مالی با سلتیک فاصله ۹ امتیازی داشت و هواداران انتظار داشتند نوار افتخارات باشگاه تداوم داشته باشد. تساوی مقابل تاتنهام در لیگ اروپا نتوانست عطش دوستداران تیم را فرو بنشاند و شکست برابر سلتیک در ضربات پنالتی، صبری که از هواداران طلب میشد را از بین برد.
کلمنت در گفتگو با رسانههای اسکاتلندی گفت: «اگر میبردیم، فضای بهتری حتی نزد هواداران و مدیریت ایجاد میشد. اما نتیجه به گونهای رقم خورد که نه تنها بردی به دست نیامد، بلکه صبر و حمایت مسئولین هم به پایان رسید.»
او به این نکته اشاره کرد که دلیل اخراجش تنها نتایج نبود؛ بلکه مدیریت باشگاه به دلیل شرایط مالی مجبور به صرفهجویی و فروش بازیکنان شد. او اعتقاد داشت در صورت حمایت بیشتر و فرصت چند پنجره نقل و انتقالاتی، میشد فاصله با سلتیک را جبران کرد. این نگاه، بخشی از واقعیت فوتبال حرفهایست که اغلب در فوتبال ایران نیز دیده میشود؛ جایی که تغییر مدیران و فضای هیجانی هواداران، فرصت ساخت تیمهای قدرتمند را از مربیان میگیرد.
یکی از موضوعات مهم صحبتهای کلمنت، اهمیت شکوفایی بازیکنان جوان و فروش آنها برای درآمدزایی باشگاههاست. وی گفت: «تنها راه برای کسب درآمد، پرورش بازیکنان جوان بود؛ نه صرف هزینههای هنگفت.» این مدل اقتصادی که در بسیاری از باشگاههای اروپایی به چشم میخورد، همواره محل اختلاف نظر در فوتبال ایران نیز بوده است؛ جایی که بهرهگیری از بازیکنان آکادمی، کمتر از ظرفیت واقعی خود مورد توجه قرار میگیرد.
کلمنت با اشاره به این که نتایج خوب ابتدایی دوران مربیگریاش تحت تأثیر عدم ثبات تیم طی فصل قرار گرفت، معتقد است مسائل مالی، خروج بازیکنان کلیدی و تغییر نگرش مدیریت، عوامل اصلی سقوط رنجرز بودند. او در انتها یادآور شد «موفقیت نیازمند یا صبور بودن و ساختن تدریجی تیم است یا سرمایهگذاری کلان. در غیر این دو، موفقیت غیرممکن است.»
این تحلیل را میتوان به شرایط باشگاههای ایرانی نیز تعمیم داد؛ اینکه برای رسیدن به پایداری و موفقیت، باید یا مسیر پرورش تدریجی بازیکنان با صبوری و برنامه دنبال شود، یا بودجه کافی برای خرید بازیکنان تاثیرگذار فراهم گردد. در غیر این صورت، تغییرات پی در پی مربیان و ناکامیها امری تکراری خواهد بود.
ارسال دیدگاه