فصل ۲۰۲۶-۲۷ لیگ برتر انگلیس پیش از آغاز خود رکورد تازهای به جا گذاشته است. امسال برای اولین بار در تاریخ لیگ، ۹ باشگاه رقابت را با سرمربی دائمی جدید شروع میکنند؛ آماری بیسابقه که تقریباً نیمی از لیگ را در بر میگیرد.
تغییرات مربیگری تقریباً همه سطوح جدول را متأثر کرده است؛ از لیورپول و منچسترسیتی تا چلسی، نیوکاسل و تیمهایی چون بورنموث و ناتینگهام فارست. لیورپول با انتصاب اندونی ایراولا پس از اخراج آرنه اسلات، منچسترسیتی با آوردن انزو مارِسکا پس از استعفای گواردیولا و همچنین چلسی با انتخاب ژابی آلونسو نمونههایی از این تغییرات هستند.
در این میان، دو باشگاه ناتینگهام فارست و کریستال پالاس نیز تحریک به تغییر شدند و مربیان جدیدی را به خدمت گرفتند. سایر باشگاهها مانند فولام، ایپسویچ تاون و نیوکاسل یونایتد نیز از این موج تغییر بینصیب نماندند.
طبق سابقه، بیشترین تعداد تغییر مربی پیش از هفته اول لیگ مربوط به فصل ۲۰۱۶-۱۷ با هشت تیم و فصل ۱۹۹۵-۹۶ با هفت تیم بوده است، اما امسال این رکورد شکسته شد.
در نبود اسطورههایی چون سر الکس فرگوسن، آرسن ونگر، ژوزه مورینیو، یورگن کلوپ و گواردیولا، لیگ برتر وارد دورهای جدید و ناشناخته شده است؛ دورهای که بخش زیادی از سرنوشت آن در دستان مربیان جدید رقم خواهد خورد و شاید نسل تازهای از چهرههای ماندگار ظهور کنند.
هرچند تاریخ نشان داده تغییر سرمربی همیشه ضامن موفقیت نیست، اما شروع پرآشوب این فصل، پیشبینی سرنوشت لیگ را بیش از هر زمان دیگری دشوار ساخته است. کیفیت بازیکنان و سیاستهای باشگاهها نیز همچنان نقش تعیینکنندهای دارند. باید دید آیا مربیان جدید میتوانند تاثیرات کوتاهمدت و یا حتی موفقیتهای بلندمدت را رقم بزنند یا خیر.
ارسال دیدگاه